Allophone Media Limited 2019
Muzyka:
Realizacja:
Sergio Mendes wkrótce skończy 80 lat. Na scenie jest już ponad 60. Przez ten czas wydał około 40 albumów. Około, bo i tak nie sposób ich policzyć, biorąc pod uwagę kooperacje, inspiracje i kompilacje. Bez dwóch zdań jest jednym z największych klasyków rytmów latynoskich. Jego autorska koncepcja syntezy bossa novy, jazzu, samby i bujającego popu czyni go artystą nie tylko od razu rozpoznawalnym, ale i szanowanym. Ktoś taki już dawno mógłby przejść na emeryturę i nie przypominać o sobie, bo i tak wszyscy go pamiętają. Ale Mendes wraca, bo nakręcono o nim dokument, więc przy okazji wyszła i płyta. Pod względem zawartości muzycznej można się spodziewać klasyki, ale podanej nowocześnie. Charakterystyczne dla artysty motywy odśpiewywane przez zwarte zespoły wokalne mieszają się z autotune’em, rapem i bardzo współczesnymi głosami. Rzecz, teoretycznie, nie do przejścia. A jednak lekkość, z jaką wykorzystywane są wszystkie dostępne środki, czyni ten album nie tylko aktualnym, ale także całkiem strawnym. To tylko potwierdza regułę, że prawdziwy i najważniejszy instrument twórca nosi w środku. A jeśli jest on dobrze utrzymany, niestraszny mu ani czas, ani zmieniające się mody. Choć, ogólnie, nie jest to rzecz dziejowa.
Michał Dziadosz
