Polskie Radio 2012
Interpretacja: 
Realizacja: 
Druga autorska płyta młodego wokalisty Marcina Wawrzynowicza jest utrzymana w konwencji nostalgicznego popu, jazzu i bossy. W nagraniach wzięli udział czołowi artyści polskiego jazzu, m.in. Henryk Miśkiewicz, Piotr Baron, Robert Majewski, Grzegorz Nagórski, zaś autorem aranżacji jest – także jazzman – Tomasz Kałwak. Muzykę do wszystkich piosenek napisał lider, wykorzystując teksty własne, a także Konrada Wojtyły, K.I. Gałczyńskiego oraz Jonasza Kofty. Niestety, artystyczny poziom strofek lidera i Wojtyły pozostawia wiele do życzenia. Okładka albumu obiecuje sporo (chwytliwy tytuł, znane nazwiska), ale muzyka rodzi niedosyt. Piosenki zostały napisane przy użyciu najprostszych środków. Dziwi nieobecność bardziej współczesnych elementów – rytmów i nowych brzmień. Wszystko to powoduje, że całość wypada oldskulowo. Wawrzynowicz najlepiej sprawdza się w roli wokalisty. Jego nasycony głos brzmi czysto i naturalnie. Dobrze się wpasowuje w klimat płyty. Sporo pozytywnego fermentu wnoszą muzycy jazzowi – bez ich udziału trudno sobie wyobrazić ten projekt. Warto też pochwalić pracę realizatorów nagrań i speca od masteringu. Mając do pomocy rzeszę znakomitych muzyków i fachowców, Marcin Wawrzynowicz mógł lepiej wykorzystać swoją szansę.
Autor: Bogdan Chmura
Źródło: HFiM 10/2012
