Rut Records 2009
Interpretacja: 
Realizacja: 
Koncertowa płyta dwóch rockowych weteranów, chociaż bohaterem jest tutaj Jack Bruce. Mimo że bez Erica Claptona i Gingera Bakera, Bruce wciąż jest w formie i prezentuje świetny set, złożony w większości z utworów wydanych rok wcześniej na albumie „Seven Moons”. Tak jak w czasie sesji studyjnej, również na koncercie w Holandii towarzyszyli mu Robin Trower na gitarze i Gary Husband na perkusji. Pierwszego doskonale znają fani grupy Procol Harum, z którą Trower nagrywał i występował na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. Zasłuchani w fortepianowe pasaże i urokliwy głos Gary’ego Brookera prawdopodobnie nie dostrzegali wówczas, że także gitarzysta jest utalentowanym muzykiem, który potrafi zagrać prawie jak Hendrix. Dowód tego daje na omawianej płycie. Z kolei Husband jest perkusistą jazzowym i rockowym. Współpracował między innymi z Johnem McLaughlinem oraz grupą Level 42. Muzycy dobrze czują się razem na scenie. Grają z pozoru brudno, ale bez błędów, na dużym luzie. Słychać, że starsi panowie czują bluesa. Świetnie wypadają zarówno w repertuarze autorskim, jak i w przebojach Cream, które uzupełniają materiał z kompaktu „Seven Moons”. Jest więc „White Room” i „Politician”. Nie zabrakło też „Sunshine of Your Love” – utworu z jednym z najsłynniejszych riffów w historii rocka.
Autor: Grzegorz Walenda
Źródło: HFiM 04/2010
