Sony Music 2024
Muzyka
Realizacja
Może jest to najlepsza płyta z solowego repertuaru Davida Gilmoura, niemniej ustępuje longplayom „The Pros and Cons of Hitch Hiking” i „Amused To Death” Rogera Watersa. Z tego względu ocena nie może być wyższa. Album zawiera wprawdzie atrakcyjny materiał, ze słynną gitarą lidera na pierwszym planie, ale zdarzają się słabsze momenty. Instrumentalna przygrywka „Black Cat”, kojarząca się z początkiem „Shine On You Crazy Diamond”, zapowiada nie lada atrakcje, ale następująca po niej kompozycja tytułowa nie zachwyca. Przypomina utwory z czasów, kiedy Gilmour liderował grupie Pink Floyd po odejściu Watersa. Dopiero melodyjna piosenka „A Single Spark” rozświetla całość i stanowi najjaśniejszy punkt albumu. Zbędny wydaje się utwór „Between Two Points” z żeńskim wokalem. Śpiewa córka Gilmoura, Romany, ale gdyby wykonawcą pozostał jej ojciec, longplay byłby bardziej spójny. W podstawowym programie zabrakło instrumentalnego nagrania „Barn Jam”, które trafiło na wydanie z bonusami. Szkoda, bo to najciekawszy kawałek z zaprezentowanych ostatnio kompozycji współtwórcy „Ciemnej strony Księżyca”. Za to na plus płycie można zapisać udział w sesji Steve’a Gadda, genialnego perkusisty, który grał z artystami ze światowego topu – od jazzmanów (Chick Corea, Chuck Mangione) po przedstawicieli szeroko pojętej muzyki rozrywkowej (Simon i Garfunkel, Eric Clapton i inni).
Grzegorz Walenda
Hi-Fi i Muzyka 10/2024
