ISonovox 2013
Muzyka:
Realizacja:
Długo oczekiwana czwarta płyta Arcade Fire znowu prezentuje rewelacyjne alternatywne granie, łączące w sobie co nieco z rock’n’rolla, muzyki tanecznej, a także world music. Jako że „Reflektor” powstał na Jamajce, to właśnie jej kultura jest wyczuwalna na albumie najmocniej. Kolejne piosenki zespołu, już tradycyjnie, skrzą się od bogatego instrumentarium, przeplatanych wokali Wina Butlera i Réginy Chassagne oraz napędzającej rytm perkusji o marszowym zacięciu. Jak zwykle też zwiewnym melodiom towarzyszą niegłupie, refleksyjne teksty. Gdyby „Reflektor” trwał o minutę krócej, zmieściłby się na jednej płycie CD; został jednak wydany jako album podwójny. Ciekawe, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę, że ostatnie kilka minut nagrania to właściwie szum syntezatorów, który spokojnie można by skrócić. Jak rozumieć to rozbicie na dwa krążki? Fanaberia? Kalkulacja? A może po prostu grupa doszła do wniosku, że zamiast dostosowywać muzykę do nośnika należy postąpić dokładnie na odwrót? W gruncie rzeczy tak właśnie działa Arcade Fire – formacja, której poprzednia płyta w wyścigu po nagrodę Grammy pobiła największe tuzy show-businessu i muzyki pop. „Reflektor” udowadnia, że grupa z Montrealu konsekwentnie robi swoje i raczej własnym stylem zmienia muzykę popularną, niż sama dostosowuje się do modnych trendów.
Autor: Bartosz Szurik
Źródło: HFiM 04/2014
