Płyty roku 2025

10.03.2026

min czytania

Udostępnij

Klasyka

Nagroda roku

Julian Ursyn Niemcewicz (poezje)
Śpiewy historyczne
Michał Zieliński (opracowanie muzyczne)
Kompozytorzy różni
Wykonawcy różni
Fundacja 1863.PL 2024

Recenzja w numerze: 10/2025

To nagroda dla naszych twórczych przodków sprzed dwóch stuleci, dzięki którym przetrwała narodowa wspólnota, oraz dla tych, którzy ich dokonania przywrócili współczesnym melomanom.
To pierwsza w dziejach fonografii rejestracja pełnej zawartości cyklu 33 wierszy Juliana Ursyna Niemcewicza, opiewających władców i bohaterów Rzeczypospolitej. Opatrzyli je muzyką tacy kompozytorzy jak Karol Kurpiński, Franciszek Lessel czy Maria Szymanowska. Dawne dzieje sugestywnie wskrzesiły aranżacje kameralne Michała Zielińskiego i udział czołowych śpiewaków: Krzysztofa Kura, Anny Radziejewskiej, Witolda Żołądkiewicza czy Aleksandra Kunacha.
Całość nagrania jest dostępna bezpłatnie online, a dystrybucję – także bezpłatną – starannie wydanych boksów płytowych prowadzi realizator tego bezprecedensowego projektu – Fundacja 1863.PL.

 

Wyróżnienie

Tomasz Zagórski / Jacek Kortus
Songs
Chopin, Gablenz, Karłowicz, Moniuszko i inni
DUX 2024

Recenzja w numerze: 4/2025

Tomasz Zagórski (1963-2021), tenor występujący głównie na scenach niemieckich, nie doczekał wydania materiału zarejestrowanego rok przed śmiercią. Wspólnie z pianistą Jackiem Kortusem nagrał 24 utwory dziewięciu kompozytorów z XIX i XX wieku – od tak znanych, jak: Chopin, Karłowicz, Paderewski czy Szymanowski, po rzadko wykonywanych, jak: Jerzy Gablenz (1888-1937) czy Tadeusz Szeligowski (1896-1963; jego pieśni są tu odkryciem).
Interpretacje Zagórskiego zachwycają wnikliwością, śmiałością kontrastów, refleksyjnością i nienaganną dykcją.
Płyta „Songs” pokazuje, jak wielką stratę poniósł nasz muzyczny świat.

 

 

Wyróżnienie

Aleksander Nowak / Marcin Wicha
Rzeczy. Vaudeville
Kasia Moś (wokal)
Joanna Freszel (sopran)
Karol Kozłowski (tenor)
Max Mucha (kontrabas)
Piotr Sałajczyk (fortepian)
AUKSO – orkiestra Kameralna Miasta Tychy/Marek Moś
Anaklasis 2024

Recenzja w numerze: 4/2025

„Rzeczy, których nie wyrzuciłem” – esejoreportaż Marcina Wichy – był zapisem podróży przez żałobę po matce. Według własnej książki Wicha napisał libretto opery Aleksandra Nowaka; „wodewil” to podtytuł nadany przez kompozytora.
W czterdziestominutowej opowieści śmierć i życie wciąż się splatają i rozplatają, tak jak dwa wątki muzyczne – tria jazzowego i orkiestry smyczkowej. Głosy solowe wiodą dialog o przeszłości, teraźniejszości i powikłanych relacjach rodzinnych w cieniu Zagłady; pada niewiele słów.
Wicha zmarł wkrótce po wydaniu płyty. „Rzeczy” to także requiem dla tego niezapomnianego pisarza, grafika i typografa.

Pop/rock

Nagroda roku

Benjamin Booker
Lower
Fire Next Time Records 2025

Recenzja w numerze: 4/2025

Melomanom żyjącym w przekonaniu, że wszystko już było, „Lower” udowadnia, że w muzyce możliwości są nieograniczone.
Album zawiera kompozycje ostre, ale nie szybkie, utrzymane w stylu surowego garażowego rocka. Booker gra przeważnie na gitarach podłączonych do przetworników zniekształcających brzmienia, choć niekiedy sięga także po instrument akustyczny. Po pierwszych dwóch nagraniach klimaty łagodnieją i robi się melodyjnie.
„Lower” to materiał urozmaicony, idealny dla słuchaczy lubiących aranżacyjne niespodzianki.

 

 

Wyróżnienie

The The
Ensoulment
Cineola Limited 2024

Recenzja w numerze: 2/2025

Pod szyldem The The kryje się Matt Johnson – jedyny członek „grupy”. Zgodnie z tytułem „Ensoulment” oferuje brzmienia soulowe, które jednak nie dominują, ale są zgrabnie wtopione w blues-rockowy koktajl, okraszony łagodnym popem i gdzieniegdzie melodeklamacjami. O ile dawniej Johnson w aranżacjach stawiał na elektronikę i loopy, o tyle na „Ensoulment” pojawia się więcej instrumentów akustycznych, w tym skrzypce i dęciaki.
Brzmienie jest bogate, z przewagą rytmów spokojnych, idealnych na późną porę. Podobną muzykę grano w bluesowych klubach pół wieku temu, z tą różnicą, że propozycja Johnsona brzmi nowocześniej.

 

Jazz

Wyróżnienie

Robert Glasper
Let Go
Loma Vista Recordings 2025

Recenzja w numerze: 9/2025

Na pierwszy rzut ucha materiał niczym szczególnym się nie wyróżnia, ale jego dyskretne piękno skłania słuchacza do powrotów. Glasper nie byłby sobą, gdyby nawet do tak ambientowo-jazzowych przestrzeni nie zaaplikował charakterystycznego dla swojej twórczości hip-hopowego nerwu.

 

Inne

Wyróżnienie

Etnobotanika
Kosmobotanika
The Very Polish Cut-Outs 2025

Recenzja w numerze: 9/2025

Energia, dynamika i humor, ale bez błazenady. Raczej puszczanie oka, żonglowanie kontekstami i alternatywna ironia. A wszystko to odziane w zgrabny deep house’owo-world musicowy kostium, w którym nie brak również nawiązań do dubu, ambientu i wielu innych odlotowych wątków.

Przeczytaj także

13.04.2026

Muzyka

Wydarzenia

Miasto, teatr, scena

16.02.2026

Muzyka

Fonografia

Czekamy na Grammy 2026

14.01.2026

Muzyka

Fonografia

Przeboje na ekranie

Legendarne sprzęty: rozkwit i zmierzch analogu, cz. 6

05.01.2026

Muzyka

Historie

Legendarne sprzęty: rozkwit i zmierzch analogu, cz. 6

30.12.2025

Muzyka

Wydarzenia

Sanatorium „Fryderyk”

17.12.2025

Muzyka

Fonografia

Śpiewy historyczne

12.12.2025

Muzyka

Sylwetki / monografie

Brian Wilson – amator plażowania

10.12.2025

Muzyka

Pop-rock

Little Feat – Strike Up the Band