Oktet wokalny Octava Dux 2009
Interpretacja: 
Realizacja: 
„Tą właśnie myślą przewodnią, podążaniem za ekspresją tekstu i sensem słowa, a przez to kreowaniem formy oraz poznawaniem i docieraniem do głębi idei wykonywanej muzyki chcemy się kierować w naszej interpretacji przedstawionych utworów, tak by muzyka dawna żyła, zaskakiwała i mieniła się ekspresją barw, napięć i uczuć” – oto credo oktetu wokalnego Octava. Zespół sięgnął po jedno z najwspanialszych dzieł polskiej polifonii wokalnej – „Mszę najpiękniejszą”, czyli „Missa pulcherrima” Bartłomieja Pękiela. Siedemnastowieczny kapelmistrz katedry na Wawelu w 1669, na rok przed śmiercią, napisał swój najbardziej misterny utwór. W tejże kaplicy na krakowskim wzgórzu, niemal trzy i pół stulecia później, Octava zarejestrowała kompozycję Pękiela, uzyskawszy wsparcie gospodarza świątyni – kardynała Dziwisza – oraz władz Krakowa. Program płyty uzupełniają motety – kompozycje Pękiela i Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego, jednego z następców Pękiela na Wawelu. Octava pilnie stara się sprostać wysokim standardom wyrażonym w credo zespołu, ale nie do końca się to udaje. Mocną stroną jest niewątpliwie intonacja i dyscyplina rytmiczna, natomiast najwięcej można by poprawić w zakresie dynamiki. Śpiewacy nie wychodzą właściwie poza obszar mezzopiano-mezzoforte, co skutkuje monotonią interpretacji. Również frazowaniu przydałaby się większa elastyczność, więcej przestrzeni na oddech. Brzmienie głosów męskich wydaje się ciekawsze niż żeńskich. Brawa za ambitny repertuar. Rokowania są dobre. Czekamy na nowe nagrania.
Autor: Andrzej Milewski
Źródło: HFiM 09/2010
