DUX 2023
Muzyka
Realizacja
Requiem Records słynie z wydawnictw przemyślanych, starannych, nietypowych, a jednocześnie – pomysłowych. W swoim oddzielnym labelu Opus Series skupia się na różnych odcieniach muzyki klasycznej. Tak też się dzieje w tym przypadku, choć sformułowanie „różne odcienie” powinno tu zostać uwypuklone. Krzysztof Gawlas jest znany ze swoich elektronicznych eksperymentów. W zeszłym roku recenzowaliśmy jego płytę nagraną z Abstract Trio. Uważni czytelnicy zauważyli zapewne wyraźny akcent, jaki w tekście został położony na syntezatory modularne i związane z nimi poszukiwania. Piszę o tym, by wyraźnie podkreślić, że pod niniejszym albumem nie podpisuje się kolejny odgrywacz muzyki legendarnego węgierskiego kompozytora, lecz ktoś myślący niekonwencjonalnie i odważnie. Jednocześnie pojawia się pytanie: czy należy komplikować coś, co i tak z gruntu jest już dosyć złożone i niekoniecznie rozumiane przez większość słuchaczy? Przypomnijmy, że Béla Bartók został doceniony dopiero pod koniec życia i po śmierci. Odpowiedź brzmi: tak! Żeby dzieło miało sens, musi wnosić coś nowego. Twórczość Bartóka jest tu więc tylko i aż punktem wyjścia do inteligentnych wariacji na temat, ale również niczym nieograniczanych inspiracji. Niezwykle ciekawa płyta!
Michał Dziadosz
Hi-Fi i Muzyka – 4/2024
