Jörg Widmann (klarnet), Carolin Widmann (skrzypce) Nordic Symphony Orchestra/Anu Tali ECM New Series 2010 Dystrybucja: Universal Music Polska
Interpretacja: 
Realizacja: 
„Moim celem jest przedstawienie symfonii jako żywego gatunku, zdolnego chłonąć i scalać materiał dźwiękowy, który, paradoksalnie, wywodzi się z […] pokawałkowanego świata. Chciałbym pokazać, że poznanie całościowe jest możliwe nawet we współczesnym świecie dźwięków” – wyznaje Erkki-Sven Tüür (ur. 1959). Estoński kompozytor garściami czerpie z tradycji klasycyzmu i romantyzmu, tworząc jednak własny mikrokosmos pejzaży muzycznych, dobrze wpisujący się w klimat serii fonograficznej wydawanej przez ECM. „Strata” to ponadpółgodzinna, jednoczęściowa symfonia, szósta w dorobku twórcy. Składa się z plamiasto-smużastych fragmentów sonorystycznych. Wątła narracja jest budowana na narastaniu, napieraniu i rozbrajaniu czy wręcz „rozgrzebywaniu” kolejnych warstw dźwiękowych – tytułowych „Strata”. Operowanie dynamiką (duża rozpiętość; wymaga dobrego sprzętu do słuchania) także służy narracji. Krótkie odcinki kantylenowe wyłaniają się mozolnie i nikną niczym w otchłani. W pewnym momencie wrażenie robią wiolonczele, bzyczące jak pszczeli rój. Dwudziestominutowy koncert na klarnet, skrzypce i orkiestrę „Noēsis” zaczyna się solówką przywodzącą na myśl „Błękitną rapsodię” Gershwina, lecz natychmiast Tüür ucina ten trop, zanurzając słuchacza w aurę znaną ze „Strata” (choć dzieje się tu więcej, zwłaszcza w obszarze melodyki). Trudne partie instrumentów solowych intrygują pomysłową, zróżnicowaną artykulacją. Uwaga! Ta płyta obniża nastrój.
Autor: Hanna i Andrzej Milewscy
Źródło: HFiM 02/2011
