ECM 2012
Interpretacja: 
Realizacja: 
„Swept Away” firmuje dwójka liderów – pianistka Eliane Elias oraz jej mąż – basista Marc Johnson. Na płycie znalazły się utwory ich autorstwa – dwa z nich napisali nawet wspólnie. Muzyka ukazuje różne odcienie jazzowej ballady wzbogaconej elementami bluesa. Wszystko rozgrywa się w pastelowej, lekko przymglonej aurze, tak charakterystycznej dla ECM-u. Początek albumu jest raczej niepozorny. Tytułowy „Swept Away” ma za zadanie wprowadzić słuchacza w klimat całości. Muzyka nabiera rumieńców, gdy do akcji włącza się Joe Lovano. Pełne spektrum możliwości kompozytorskich i pianistycznych Elias słyszymy w „One Thousand And One Nights” – najbardziej kunsztownym pod względem harmonicznym utworze całego repertuaru. Elias nie jest pianistką „techniczną”. Zamiast galopad po klawiaturze woli czarować kolorem, niuansami dynamicznymi i artykulacyjnymi. Fakturą i charakterystycznymi ozdobnikami, których zresztą nadużywa, nawiązuje do stylu Keitha Jarretta. Ważna rola przypadła Joemu Lovano. Barwa jego saksofonu – stonowana, elegancka, budząca skojarzenia z Websterem i Shorterem – wzbogaca brzmienie. Marc Johnson ciekawie kontrapunktuje linie Elias. Gra delikatne improwizacje, a nawet wprowadza temat utworu („Inside Her Old Music Box”). Do niego też należy ostatnie pięć minut – kończący płytę „Shenandoah” wykonuje solo.
Autor: Bogdan Chmura
Źródło: HFiM 01/2013
