DUX 2019
Muzyka:
Realizacja:
Iza Połońska nie jest wiolonczelistką, co mogłoby sugerować zdjęcie na okładce, lecz wokalistką, poruszającą się w kręgu szeroko rozumianego nurtu piosenki literackiej. Tym razem wzięła na warsztat utwory duetu Wasowski- -Przybora – muzykę odporną na mody i czas. W repertuarze albumu znalazły się zarówno hity („Ja dla pana czasu nie mam”, „O, Kutno!”), jak i piosenki mniej znane, ale warte przypomnienia („Patrzę na ciebie”). Połońska potraktowała materiał z szacunkiem należnym klasyce. Nie szuka nowych rozwiązań. Nie wprowadza ozdobników, improwizacji, do czego przyzwyczaiły nas sięgające po ten repertuar wokalistki jazzowe. Skupia się na linii melodycznej utworów i detalach interpretacyjnych. Operuje ciepłym głosem o czystej intonacji, którego skala może nie jest rozległa, ale wystarczająca do oddania charakteru utworów. Wszechobecne wibrato o zmieniającej się intensywności wnosi do nagrań odrobinę patynki, przenosząc słuchacza w czasy powstania piosenek. Artystce towarzyszy Polish Cello Quartet, który działa tu jak sekcja rytmiczna w zespole jazzowym. Czwórka wiolonczelistów zabezpiecza harmonię utworów, nadając im jednocześnie kolor, fakturę, sprężystość i swingujący puls (pizzicato, efekty perkusyjne). Jednorodne brzmienie smyczków urozmaicają nostalgiczne frazy akordeonu Leszka Kołodziejskiego.
Bogdan Chmura
