Serwis wykorzystuje pliki cookies

które są zapisywane na Twoim komputerze. Technologia ta jest wykorzystywana w celach funkcjonalnych, statystycznych i reklamowych. Pozwala nam określać zachowania użytkowników na stronie, dostarczać im odpowiednie treści oraz reklamy, a także ułatwia korzystanie z serwisu, np. poprzez funkcję automatycznego logowania. Korzystanie z serwisu Hi-Fi.com.pl przy włączonej obsłudze plików cookies jest przez nas traktowane, jako wyrażenie zgody na zapisywanie ich w pamięci urządzenia, z którego korzystasz. Jeżeli się na to nie zgadzasz, możesz w każdej chwili zmienić ustawienia swojej przeglądarki.

Zrozumiałem

HFM

artykulyskrot3

Alison Krauss & Union Station - Paper Airplane

102-103 11 2011 alisonKrauss

Rounder Records 2011
Dystrybucja: Rounder/Universal 2011

Interpretacja: k5
Realizacja: k5

W Stanach jest gwiazdą. W Europie – znają ją tylko wierni fani. Alison Krauss jest wokalistką, skrzypaczką, wielokrotną laureatką Grammy, liderką kapeli Union Station. Współpracowała z Dolly Parton (której jest kompletnym przeciwieństwem) i Robertem Plantem (nagrali wspólnie „Raising Sand”). Wydała 13 albumów. Najnowszy, „Paper Airplane”, tylko w pierwszy weekend po zejściu z taśmy sprzedał się w ponad 80 tys. egzemplarzy, co dało mu pierwsze miejsce na liście „Billboardu” w kategorii „country”.
Trudno znaleźć bardziej subtelną i artystycznie dojrzałą postać muzyki spod znaku bluegrass-country od prezentowanej przez Alison Krauss. Jej łagodny głos o stonowanej ekspresji (przez wielu określany jako anielski) i wykonywane utwory są wolne od jakiejkolwiek maniery, dosłowności i klisz, kojarzących się z tymi gatunkami.
Balladową konwencję albumu skutecznie przełamuje drugi wokalista – Dan Tyminski; pojawia się w trzech utworach. Jego dziarskie interpretacje („Dust Bowl Children”), utrzymane w stuprocentowym bluegrassie, stanowią kontrast dla delikatnego wokalu Alison.
Zróżnicowany repertuar, sprawnie napisane kompozycje, doskonałe brzmienie zespołu (gitary!) to główne atuty tego udanego albumu. Polecam go nawet tym, którzy z złożenia unikają muzyki country we wszelkich odmianach.

Autor: Bogdan Chmura
Źródło: HFiM 11/2011

Pobierz ten artykuł jako PDF