HFM

artykulylista3

 

Youn Sun Nah - She Moves On

cd092017 009

Hub Music 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Koreańska piosenkarka Youn Sun Nah jest aktywna na jazzowej scenie od 2001 roku. Wtedy to ukazał się jej album „Lento”. Ma za sobą doświadczenia w różnych stylach. Interesowała się klasyką, studiowała wokalistykę jazzową w Paryżu, zetknęła się też z rockiem. Stąd różnorodność w doborze repertuaru oraz zmienność w stylistyce. Krążek „She Moves On” stanowi kontynuację dotychczasowego dorobku wokalistki. Nadal mamy do czynienia z nastrojowym śpiewaniem na ogół autorskich kompozycji, choć trafiło się też parę światowych hitów, z gatunku popu i rocka, w jazzowych aranżacjach. Do obcych kompozycji zaliczają się „Teach The Gifted Children” z repertuaru Lou Reeda, „She Moves On” Paula Simona oraz „The Dawntreader” Joni Mitchell. Spokojny ton i melodyjność przeważają, ale znalazło się też miejsce na ostrzejszy „Drifting” Jimiego Hendriksa. Płyty słucha się przyjemnie, zwłaszcza że piosenkarce akompaniują wytrawni instrumentaliści, na czele z Markiem Ribotem. Obok niego Jamie Saft na instrumentach klawiszowych, Brad Jones na basie i Dan Rieser na perkusji. W utworze „Too Late” bohaterce towarzyszy kwartet smyczkowy. Album dla miłośników elegancko podanych, miłych dla ucha brzmień, skąpanych w delikatnym jazzowym akompaniamencie.

Grzegorz Walenda
Źródło: HFiM 09/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Christian Sands - Reach

cd07082017 004

Mack Avenue Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

18-letniego pianistę Christiana Sandsa w jednym z programów radiowych usłyszał Christian McBride. Nie zastanawiając się długo, zaprosił go do współpracy. Doskonała technika ucznia Billy’ego Taylora zachwyciła kontrabasistę do tego stopnia, że stała się jedną z przyczyn powołania do życia nowego tria. Tamten skład okazał się dla Sandsa trampoliną do sławy. Dzięki niemu nawiązał kontakt ze śmietanką światowych jazzmanów. Rok 2017 przynosi pierwszy album firmowany jego nazwiskiem. Sands nie tylko potwierdza tu swój kunszt jako pianista, ale jest także kompozytorem i liderem własnego zespołu, którego trzon stanowią kontrabasista Yasushi Nakamura i perkusista Marcus Baylor. Młody jazzman dysponuje wyjątkowym wyczuciem klawiatury, naturalnością gry, a co najważniejsze – własnym brzmieniem. Sposób artykulacji, płynne przechodzenie między frazami i specyficzny sposób synkopowania czynią z niego objawienie jazzowej pianistyki ostatnich lat.

 

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Ron Carter/ /Richard Galliano - An Evening With Ron Carter & Richard Galliano

cd07082017 002

In + Out Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Po 27 latach przerwy legendarny kontrabasista Ron Carter i mistrz akordeonu Richard Galliano znowu zagrali razem! Pierwszy współpracował z kwintetem Milesa Davisa oraz artystami, których nazwiska wypełniłyby kilka stron jazzowej encyklopedii. Drugi to laureat Django Reinhardt Prix oraz niekwestionowany mistrz akordeonu i bandoneonu. Balansujący pomiędzy jazzem a klasyką Galliano jest niedoścignionym interpretatorem twórczości Astora Piazzolli oraz instrumentalistą, który wprowadził akordeon do jazzowej improwizacji. Kolejne spotkanie artystów zaowocowało znakomitym albumem oraz wyprzedaną na pniu europejską trasą koncertową. Na płycie znajdziemy kompozycje obu wirtuozów oraz genialną wersję standardu „You Are My Sunshine”. Nie obyło się też bez Piazzolli, którego słynne „Libertango” pojawia się jako rozwinięcie improwizacji w utworze „Aria”. Mistrzowska technika i zaskakujące wariacje. Jazz i blues; tango i walc. Wszystko podane z maestrią i feelingiem.

 

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Antonio Adolfo - Hybrido. From Rio to Wayne Shorter

cd07082017 017

AAM 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Na albumie „Hybrido” Antonio Adolfo – pianista, lider, kompozytor, aranżer, producent i pedagog z Rio de Janeiro – proponuje słuchaczom zestaw najpopularniejszych utworów Wayne’a Shortera. To spojrzenie na „Footprints”, „Speak No Evil” czy „E.S.P.” przez pryzmat brazylijskiej samby i latynoskiego jazzu. Już w latach 60. XX wieku muzyk prowadził własne trio oraz współpracował z Florą Purim czy Carlosem Lyrą. Jego kompozycje mają w repertuarze Stevie Wonder, Dionne Warwick i Herb Alpert. Adolfo odkrywa przed nami wspaniały świat jazzu lat 60., a jednocześnie przekazuje pierwiastek samego siebie, filtrując tematy Shortera przez własny temperament. Znanym kompozycjom zespół brazylijskiego pianisty nadaje wyjątkowy koloryt. Ozdabia utwory partiami dętymi oraz podkreślającymi rytmikę perkusjonaliami. Latynoska estetyka doskonale się sprawdza w połączeniu z harmoniami stosowanymi przez Shortera. Wszystko wskazuje na to, że „Hybrido” okaże się kolejnym sukcesem Antonia Adolfo, po nominowanym do Grammy albumie „Tropical Infinito” (2016).

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Keir Neuringer/ /Matthew Wright - Speak Cities

cd07082017 008

Mack Avenue Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

„Speak Cities” to rzecz ekstremalnie awangardowa, skierowana do niszowego odbiorcy o wyszukanej wrażliwości. W improwizacjach saksofonisty Keira Neuringera i Matthew Wrighta, generującego elektroniczne efekty i pętle, słychać wyjątkowe porozumienie. Wariacje na saksofon altowy, scratche i komputer oscylują w estetyce brzmień industrialnych. Zostały zainspirowane dźwiękami miejskiego zgiełku i narastającej w ich otoczeniu klaustrofobii jednostki. Pochodzącego z Filadelfii saksofonistę polscy słuchacze mogą kojarzyć m.in. ze współpracy z awangardowym duetem Olbrzym i Kurdupel oraz basistą Rafałem Mazurem i wydaną w Polsce płytą „The Kraków Letters”. Z kolei brytyjski performer i „turntablista” Matthew Wright ma za sobą kooperację z Evanem Parkerem czy eksperymentalnymi formacjami Bl!ndman i Ensemble Klang. Unikalne formy tworzone w trakcie improwizacji sprawiają, że każdy koncert duetu stanowi niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju misterium fantazji i wyobraźni. Nie jest to na pewno rzecz łatwa w odbiorze, ale wierzę, że przy odpowiednim nastawieniu może przynieść wyjątkowe doznania.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Jimmy Greene - Flowers

cd07082017 012

Mack Avenue Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Jimmy Greene należy do cenionych saksofonistów swego pokolenia. Wziął udział w nagraniu ponad 70 albumów, a jego autorskie płyty wydają: Sunnyside, Criss Cross, RCA Victor czy Mack Avenue. Ostatnia z wymienionych oficyn w 2014 roku opublikowała szczególny album Greena, nominowany do Grammy „Beatiful Life”. Płyta powstała po tragicznej śmierci sześcioletniej córki muzyka, Any, zabitej w szkolnej strzelaninie. Kolejny krążek, „Flowers”, opatrzony dopiskiem „Beatiful Life – Volume 2”, także nawiązuje do tej tragedii, ale wydaje się już mniej obciążony emocjonalnie. Utwory są bardziej nasycone rytmem i witalnością, jak gdyby artysta po swoistym katharsis wracał do wypracowanego wcześniej stylu. Jimmy Greene do perfekcji opanował technikę gry na saksofonach: sopranowym, altowym, tenorowym i barytonowym, a na „Flowers” słyszymy partie każdego z nich. Liderowi towarzyszą: basista John Patitucci, gitarzysta Mike Moreno oraz pianista Kevin Hays. W balladach „Flowers” i „Someday”, zakorzenionych w estetyce klasycznego soulu, obecny jest wokal.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF