HFM

artykulylista3

 

Theo Bleckmann - Elegy

cd052017 021

ECM 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Anielski kontratenor Theo Bleckmann jest lekki jak smuga światła i czysty niczym woda z dziewiczego źródła. Ten zdumiewający wokalista potrafi zaśpiewać wszystko – od własnych meandrycznych tematów, poprzez standardy jazzu, przearanżowane wersje pieśni Ivesa, „Lament Dydony” Purcella, po kawałki Massive Attack i Kate Bush. Choć ma na koncie wiele projektów (współpraca z Urim Caine’em, Philipem Glassem, Meredith Monk, Johnem Zornem), dopiero teraz został zaproszony przez Manfreda Eichera do realizacji autorskiego albumu. Napisał niemal wszystkie utwory, kilka tekstów, jest pierwszoplanową postacią w zespole. Płytę wypełniają kompozycje utrzymane w wolnych tempach, eksponujące rozległe kantyleny lidera, zbudowane na zaskakujących krokach interwałowych. Tworzą one rodzaj osi, wokół których gitara i fortepian rozwijają kontrapunktujące sola. W tytułowym „Elegy” gitarzysta Ben Monder dubluje partię wokalu, tworząc niepowtarzalny kolor, przypominający brzmienia elektroniczne. Bleckmann traktuje swój głos jak instrument, zdolny do wyrażania najbardziej subtelnych komunikatów. Stroni od popisów technicznych, stawiając na piękno, spokój i harmonię. Płyta ma kontemplacyjny charakter, zaś jej stylistyka to mieszanka jazzu, fusion, elementów klasycznych i etnicznych. Gorąco polecam – unikatowy głos Bleckmanna jest w stanie uwieść każdego.

Bogdan Chmura
Źródło: HFiM 05/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Loud Jazz Band- The Giant Against the Girl

cd052017 020

Polskie Radio 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Loud Jazz Band to norwesko-polska grupa, powstała w 1989 roku. Liderem jest Mirosław „Carlos” Kaczmarczyk – kompozytor i gitarzysta, który przed laty zamieszkał w Skandynawii, tworząc tam norweską edycję LJB. Zespół współtworzą muzycy z pierwszego składu, a od niedawna także pianista Paweł Kaczmarczyk. „The Giant Against the Girl” to jedenasty album zespołu. Muzyka LJB staje się coraz piękniejsza i odważniejsza. To jazz, ale zawierający elementy world music, a nawet rocka symfonicznego. W pełni usatysfakcjonuje wybrednych miłośników jazzu, jak i odbiorców zorientowanych na piękno właściwe brzmieniom rockowym. „Carlos” przykłada dużą wagę do wizualnej oprawy albumów oraz koncertów, powierzając to odpowiedzialne zadanie Kubie Karłowskiemu. Z równą starannością podchodzi do jakości dźwięku. W Studiu Polskiego Radia nagrania realizował Michał Mielnik – autor rejestracji wszystkich płyt grupy w okresie skandynawskim. Tym razem w towarzystwie asystenta – Krzysztofa Podsiadło.

Marta Ratajczak
Źródło: HFiM 05/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Michael Rabinowitz - Uncharted Waters

cd052017 016

Cats Paw Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Fagot nie należy do najpopularniejszych instrumentów w jazzie. Dlatego projekty, w których odgrywa główną rolę, od razu przykuwają uwagę. „Uncharted Waters” jest jednym z nich. Jego autor, Michael Rabinowitz, jest współzałożycielem Charles Mingus Orchestra oraz współpracownikiem m.in. Joego Lovano, Wyntona Marsalisa i Chrisa Pottera. Poza premierowymi kompozycjami, słyszymy tu interpretacje kilku znanych tematów. Rabinowitz potrafi ukazać potencjał instrumentu w zakresie ekspresji i improwizacji. Nie korzysta przy tym z dodatkowych przetworników dźwięku. Aranżacje kompozycji na fagot i gitarę sprawdzają się zarówno w utworach o skomplikowanej fakturze melodycznej, jak i wyrazistych tematach, w rodzaju „How Insensitive” A. C. Jobima czy „Caravan”, spopularyzowanego przez Duke’a Ellingtona. Warto się wsłuchać także w pracę pozostałych instrumentalistów, którzy tworzą z liderem zgrany kwartet. Kontrabasowe solówki Ruslana Khaina, ognista gra perkusisty, Vince’a Ectora, i wiernie sekundująca, a nierzadko dialogująca z fagotem gitara Nata Harrisa to niewątpliwie atuty tej płyty.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 05/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Tim Stevens - Media Vita

cd052017 018

Rufus 2016

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Australijski pianista Tim Stevens od kilku lat prowadzi własne trio, które ma na koncie kilka dobrze przyjętych albumów. Od czasu do czasu muzyk proponuje także płyty na fortepian solo. „Media Vita” jest kolejną rejestracją w tej konwencji. Materiał powstawał na przestrzeni roku 2016. Każdego dnia Stevens komponował jeden utwór, tworzony pod wpływem nastroju chwili. Na koniec wybrał 12 tematów, które – zestawione obok siebie – stanowią coś w rodzaju muzycznego pamiętnika. Nie brak w nim zarówno fragmentów stonowanych, zahaczających o stylistykę klasyczną, jak i zadziornych impresji, pełnych skumulowanej energii. Płytę zdobią rysunki synka pianisty, Olivera. Mimo że miniaturki powstawały spontanicznie, każda została przemyślana i starannie opracowana. Kilkuminutowe tematy czarują lekkością i wdziękiem. Choć nie zostały ułożone chronologicznie, to i tak tworzą zamkniętą koncepcyjnie całość

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 05/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Gniewomir Tomczyk, Andrzej Mikulski - Event Horizon

cd052017 004

SJ Records

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Gniewomir Tomczyk (kompozytor) i Andrzej Mikulski (pianista) firmują album, na którym odnajdziemy fascynację kosmosem i powieściami Stanisława Lema. Nagrania realizowano w latach 2013-2016. Uczestniczyli w nich m.in. trębacz Piotr Schmidt, Krzysia Górniak i Marek Kądziela (gitary), Aga Derlak (flet), Mateusz Smoczyński (instrumenty smyczkowe) oraz Kuba Więcek i Maciej Kociński (saksofony). Koncepcję płyty oparto na pojęciu „horyzontu zdarzeń”, pochodzącego z fizyki teoretycznej, zaś muzykę można określić mianem „progresywnego jazzu elektronicznego”. Słychać tu liczne nawiązania do ambientu, ale też do specyfiki muzyki klasycznej. Łagodną melodykę tematów przeciwstawiono ciężkim, mrocznym brzmieniom, a impresyjne partie – pełnym energii solówkom. W tym kalejdoskopie dźwięków i zmieszanych ze sobą stylistyk odnajdziemy jednak rodzaj myśli przewodniej, scalającej nagrania w świetnie brzmiącą suitę o specyficznym klimacie. „Event Horizon” to nietuzinkowe wydawnictwo, które wymyka się klasyfikacjom. Młodzi, choć już doświadczeni artyści stworzyli zupełnie nową formułę.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 05/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Joanna Morea - Crazy People

cd052017 008

Pronet 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Joannę Moreę – wokalistkę, flecistkę i saksofonistkę – wspomagają na tym albumie Urszula Dudziak, Zbigniew Namysłowski i Robert Majewski. Większość utworów to kompozycje autorskie, a do trzech teksty napisał Marek Gaszyński. Zafascynowana jazzem tradycyjnym i swingiem, Morea porusza tematy związane z podróżami, inspirującymi przeżyciami i kobiecymi emocjami. Poza gwiazdami jazzu, przy fortepianie i stylowych hammondach słyszymy Jarka Małysa, przy kontrabasie Andrzeja Zielaka, a za perkusją w każdym utworze zasiada Grzegorz Grzyb, znany m.in. z ostatniego wcielenia legendarnej grupy Laboratorium. Pozyskanie znakomitości polskiego jazzu zapewnia płycie zainteresowanie ze strony odbiorów, którym nazwisko autorki nic nie mówi. Po przesłuchaniu okazuje się jednak, że pojawiające się w nagraniach partie gości stanowią zaledwie gustowny ozdobnik tego klimatycznego albumu. Joanna Morea dysponuje charakterystycznym głosem, który pasuje zarówno do spokojnych, kameralnych utworów bluesowych, jak i dynamicznych tematów swingowych. Okazuje się również świetną instrumentalistką, przeplatając wokal partiami granymi na saksofonach i flecie.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 05/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF