Serwis wykorzystuje pliki cookies

które są zapisywane na Twoim komputerze. Technologia ta jest wykorzystywana w celach funkcjonalnych, statystycznych i reklamowych. Pozwala nam określać zachowania użytkowników na stronie, dostarczać im odpowiednie treści oraz reklamy, a także ułatwia korzystanie z serwisu, np. poprzez funkcję automatycznego logowania. Korzystanie z serwisu Hi-Fi.com.pl przy włączonej obsłudze plików cookies jest przez nas traktowane, jako wyrażenie zgody na zapisywanie ich w pamięci urządzenia, z którego korzystasz. Jeżeli się na to nie zgadzasz, możesz w każdej chwili zmienić ustawienia swojej przeglądarki.

Zrozumiałem

HFM

artykulyskrot3

Vilde & Inga - Makrofauna

cd 062014 001

ECM 2014

Muzyka: k4
Realizacja: k2

Trudno ocenić zawartość tego albumu, bowiem nie da się tego zrobić w kategoriach czysto muzycznych. Dwie młode Norweżki – skrzypaczka Vilde Sandve Alnas i kontrabasistka Inga Margrete Aas – zamiast skupić się na melodiach i harmonii, poszły w kierunku wydobywania rozmaitych pozamuzycznych dźwięków z instrumentów, na których zapewne grać doskonale umieją, chociaż akurat na tej płycie nie miały okazji tego pokazać. Częściej bowiem niż muzykę słychać tu różnego rodzaju stuki, warkoty oraz inne dźwięki, które prawdopodobnie każdy mógłby wydobyć, jeśli tylko miałby do dyspozycji kontrabas, skrzypce i smyczki. Typowo pojmowanej muzyki tu jak na lekarstwo. Oczywiście, jeśli kogoś nie zrazi nadmiar akustycznych eksperymentów i poświęci nagraniom więcej czasu, dosłucha się w końcu muzycznych klimatów. Są one niewątpliwie obecne, choć trzeba się skoncentrować i mieć odpowiedni nastrój, aby je docenić. Artystki malują dźwiękami obraz natury. A ta ostatnia nie zawsze jest tak melodyjna jak typowy dźwięk skrzypiec i nie zawsze uderza miarowo jak nisko schodzący bas. Czasami w otaczającej nas rzeczywistości słychać grzmoty, rumor i warkot silnika; rytmiczne bicie serca także może ulec zaburzeniu. Muzyka, a raczej dźwięki, dla tolerancyjnych słuchaczy, którzy potrzebują odmiany. n

Autor: Grzegorz Walenda
Źródło: HFiM 06/2014

Pobierz ten artykuł jako PDF